Zelfregulering tussen privaatrecht en publiekrecht

Hoe ver reikt de ruimte voor zelfregulering binnen wetgeving? Zelfregulering tussen privaatrecht en publiekrecht onderzoekt de juridische grenzen, voorwaarden en gevolgen van het gebruik van zelfregulering door de overheid in de democratische rechtsstaat.

Zelfregulering speelt een steeds grotere rol bij de behartiging van publieke belangen. Wanneer de wetgever verwijst naar zelfreguleringsnormen of organisaties een bindende positie geeft, ontstaan belangrijke juridische vragen. Zelfregulering tussen privaatrecht en publiekrecht biedt een grondige analyse van de manier waarop zelfregulering door de overheid wordt ingezet en onderzoekt of deze praktijk verenigbaar is met de beginselen van de democratische rechtsstaat.

De auteur richt zich op twee vormen van bindende zelfregulering: via normen en via organisaties. Daarbij wordt onder meer aandacht besteed aan vraagstukken rond democratische legitimatie, het algemeen belang en de kenbaarheid van niet-openbare normen. Deze thema’s zijn zowel nationaal als Europees bijzonder actueel.

Met een combinatie van diepgaand juridisch onderzoek en praktische aanbevelingen biedt deze uitgave waardevolle inzichten voor iedereen die betrokken is bij wetgeving, beleid of bestuursrechtelijke vraagstukken. Het boek brengt structuur in een onderwerp dat tot nu toe relatief beperkt aandacht heeft gekregen.

Dit boek is relevant voor wetenschappers, wetgevingsjuristen, beleidsmakers en bestuursorganen die inzicht willen in de juridische kaders van zelfregulering.

Zelfregulering tussen privaatrecht en publiekrecht in het kort:
- Uitgebreide analyse van zelfregulering binnen wetgeving en de democratische rechtsstaat.
- Onderzoek naar de toelaatbaarheid en voorwaarden van bindende zelfreguleringsnormen.
- Aandacht voor actuele vraagstukken rond kenbaarheid, transparantie en legitimatie.
- Praktische aanbevelingen voor wetgevingsjuristen, bestuursorganen en onderzoekers.