Toch nog aardig wat, zo blijkt uit zijn recent verschenen Rumsfeld’s rules. Het boek laat zien dat de tachtigjarige Rumsfeld ondanks zijn praktijkfouten over een gedegen theoretische kennis beschikt, en overal lering uit lijkt te trekken. Al vanaf zijn prilste jeugd bewaart hij dergelijke lessen op briefjes en in schoenendozen, om ze in de herfst van zijn leven met de rest van de wereld te delen.
Resultaat is een boek met maar liefst vierhonderd adviezen die op een scheurkalender niet zouden misstaan. Een paar van de meest in het oog springende regels:
- Het is makkelijker om ergens in verstrikt te raken dan om er weer uit te komen
- Als je wil dat mensen er tot het eind bij blijven, zorg er dan voor dat ze er vanaf het begin bij betrokken worden
- Vermijd bij een onderhandeling het gevoel dat jij degene moet zijn die elke stilte moet opvullen
Dergelijke wijsheden roepen de vraag op waarom Rumsfeld zijn eigen regels zo vaak aan zijn laars lapte. Het boek geeft daar geen inzicht in. Rumsfeld is zelf evenmin genegen om over zijn nalatenschap uit te wijden, zo vertelde hij in een interview. ‘Dat laat ik aan de geschiedenis over.’