Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
21 augustus 2013 | Dick Bos

Wil je iemand die gehersenspoeld werd weer loskrijgen van die zaken die in zijn brein werden geplaatst, dan heet dat ´deprogrammeren´. Het boek 'Bullshitmanagement II' van Jos Verveen m.m.v. Roeland Jan Umans heeft ongeveer hetzelfde effect als het gaat om het loslaten van al die managementtheorieën en -instrumenten waar we zo mee worden overladen. De oproep zou dus kunnen luiden het is tijd om te 'demanageren', keer terug tot de essentie en gebruik je 'gezonde' verstand.

Het boek begint al met een aardige opening waar Verveen zegt: 'Inmiddels is Nederland zo verstopt met managers, consultants en coaches, dat bijna niemand meer gewoon werkt.' Blijkbaar zijn we zo ver af komen staan van de oorsprong van het leiden van een organisatie/ bedrijf dat we niet meer in staat zijn om logisch na te denken, om consequent te zijn en onze eigen principes vast te houden.

Verveen geeft in het boek tal van voorbeelden waaruit blijkt dat nieuwe managementtheorieën en instrumenten ontstaan waarbij het verre van zeker is dat ze ook daadwerkelijk zullen helpen. Een ding is wel duidelijk en dat is dat als ze niet ingezet worden, volgens al die ´zogenaamde´deskundigen, een bedrijf of organisatie de boot zal gaan missen. We worden er fijntjes aan herinnerd dat de oorsprong van management ooit lag bij de behoefte om geld te verdienen en dat door winstmaximalisatie. Taylor introduceerde daartoe allerlei methoden en technieken. Iemand die zich daar veel minder mee bezig hield, maar zeer succesvol was is Wintzen Eckart. Lezenswaardig is zijn boek 'Eckart's notes'.

Het boek roept niet op tot het afschaffen van structuur of leiderschap. Integendeel. Structuur en leiderschap kunnen volgens Verveen zeer wenselijk zijn, maar alleen als ze met verstand worden ingezet. Elke organisatie is anders en kan in principe zonder management, als aan twee belangrijke voorwaarden is voldaan: scherp voor ogen hebben waar het om draait en het hebben van uitstekende mensen. Wat dat laatste betreft wordt de suggestie gegeven dat langdurige sollicitatiegesprekken en onderzoeken niet opwegen tegen de eerste indruk in een gesprek en bijvoorbeeld een lunch met de directeur.

De essentie van het boek staat op de laatste bladzijden, Daar zegt Verveen: 'De strekking van het boek is dat er grote vraagtekens worden gezet bij het waarheidsgehalte van alle managementtheorieën die dagelijks op ons af worden gevuurd, en dat tot op de dag van vandaag geen enkele theorie bewezen is. Mijn stelling is ook dat management slecht is voor uw organisatie omdat er tijd, geld en energie wordt besteed aan zaken die er niet toe doen, of zelfs schadelijk zijn voor uw organisatie. Dit gaat ten koste van zaken die er wél toe doen.'

Als je aan het boek begint, bestaat de neiging om het in een keer helemaal uit te lezen. Het boek spreekt mij zeer aan en ik ben ervan overtuigd anderen ook. Ik onderschrijf dan ook, hoewel ik zelf ook een MBA heb mogen volgen, de uitdaging die in dit boek verwoord staat, namelijk: 'Laat de manier waarop u organiseert niet langer ontleend worden aan zogenaamde algemene organisatiewetten, maar neem het heft weer in eigen handen, en stem het af waarop het in uw organisatie in essentie om draait.' Kwestie van 'demanageren' dus, durven loslaten en 'weer' vertrouwen op eigen kunnen.


19 juli 2011 | Marius van Rijswijk

''Bullshit management' rekent af met de wijdverspreide overtuiging dat investeren in management zin heeft', zo schrijft de auteur. Jos Verveen beschrijft waarom organisaties terug moeten naar de essentie van hun bestaan. Management, managementtechnieken en -modellen vormen eerder belemmeringen binnen organisaties dan dat zij effectief zijn. Managers zijn al helemaal niet nodig. Stop op management en neem het heft weer in eigen handen, dat is het ongenuanceerde adagium van de auteur.

'Bullshit management' heeft mij zowel geïrriteerd als geïnspireerd. Heel vreemd eigenlijk maar 'Bullshit management' is in mijn optiek een 'raar' boek. Het heeft mij geïrriteerd omdat Jos Verveen een aantal zeer ongenuanceerde uitspraken doet over het huidige managementdenken. Zo wordt het gedachtegoed van Taylor en Mayo even terloops van tafel geveegd en wordt simpelweg het concurrentiemodel van Porter als waardeloos neergezet.

Verveen weerlegt praktisch alle andere managementtechnieken met de opmerking dat deze nooit bewezen zijn. Hij stelt daar tegenover dat het gaat om 'de essentie van de organisatie' en als dat duidelijk is, dat we dan al deze managementmodellen en -technieken niet nodig hebben. Wat mij hieraan het meest irriteert, is dat hij dus reeds bestaande modellen en theorieën afdoet met 'het is niet bewezen' terwijl hij zijn eigen visie, 'terug naar de essentie van de organisatie' niet of nauwelijks onderbouwt met onderzoek en er ook geen duidelijk alternatief voorstelt. Hij geeft alleen aan dat je met managen moet stoppen. Hij zou op deze opmerking van mij overigens reageren door te zeggen; 'jij hebt mijn boek dus nog niet echt begrepen!' Dat vind ik wel erg makkelijk.

Het boek heeft mij geïnspireerd omdat Jos Verveen, hoewel erg zwart-wit, een belangrijk punt aanstipt. Veel organisaties zijn inderdaad 'vergeten' waarvoor zij hier op aarde zijn, wat de essentie is van wat zij doen en voor wie zij het doen. Natuurlijk kunnen organisaties zich afvragen waarom zij meer bezig zijn met het opstellen van beleidsregels, richtlijnen en andere documenten in plaats van 'boeven vangen' of 'kinderen les geven'. Natuurlijk kunnen organisaties vaak met minder managers en stafafdelingen die niet direct bijdragen aan de verkoop van tandenborstels of het repareren van auto's. Natuurlijk moeten organisaties kritisch kijken naar competentiemanagement, coaching en trainingen omdat we weten dat mensen in de basis toch niet (willen) veranderen. En natuurlijk is de investering in een organisatieveranderingstraject discutabel als je weet dat 70 tot 80 procent uiteindelijk mislukt.

Dit heeft mij wel geïnspireerd om kritisch na te denken over de huidige organisatie en de managementmodellen en -technieken die gebruikt worden. Verveen maakt namelijk duidelijk dat veel organisaties meer bezig zijn met randvoorwaardelijke zaken dan met datgene waar de organisatie echt voor staat. Ook maakt hij duidelijk dat door de vele managementtechnieken organisaties door de bomen het bos niet meer zien.

'Bullshit management' leest erg makkelijk. Het bestaat uit elf korte hoofdstukken die bestaan uit kleine paragrafen. Een echte structuur en opbouw ontbreken in het boek. Het is voornamelijk een aaneenschakeling van voorbeelden hoe het niet moet en waarom het anders moet. Dit is verder niet storend voor het lezen ervan. In de bijlage zit een zogenaamde Quick Scan waarmee, volgens Jos Verveen, gekeken kan worden hoe uw organisatie er voor staat. In het ergste geval is het advies; 'Wegwezen! Uw organisatie verkeert in staat van ontbinding.'

Kortom, 'Bullshit management' opent uw ogen en zet u aan het denken over de huidige manier waarop organisaties aangestuurd worden. Maar het is jammer dat Jos Verveen zo ongenuanceerd is. Wel geeft hij op het eind van het boek een aantal tips, maar deze zijn weinig concreet.


7 juni 2011 | Ger Mouthaan

Ons 'maakbaarheidideaal' van organisaties blijkt een illusie, concludeert Jos Verveen in 'Bullshit management'. Het hele scala van 'doorgeschoten' management- en motivatietools uit de organisatiewetenschappen neemt hij bedreven op de hak. Ook vanuit historisch perspectief is volgens Verveen op geen enkele wetenschappelijk onderbouwde wijze het succes van onze managementtechnieken aan te tonen. Hij heeft met het boek een absolute 'must read' geproduceerd voor ons 'managementjunks'.

Jos Verveen heeft 'Bullshit management' geschreven vanuit zijn eigen ervaringen als consultant/ondernemer. De auteur is namelijk politicus, bedrijfskundige, consultant en inmiddels zelf ondernemer. Het is overigens niet zo heel vlot geschreven en is een typisch 'enerzijds/anderzijds' boek.

Verveen betoogt dat het nut van management niet is hard te maken, al niet vanaf het ontstaan. Hij start hiervoor bij Taylor, die aan het begin van het industriële tijdperk arbeid ging meten, in stukjes knippen en via specialisatie efficiënt ging 'organiseren en managen'. Hierbij valt overigens de kanttekening te plaatsen dat reeds in de oudheid bijvoorbeeld de Egyptenaren (bouw van piramides) en de Romeinen (strak georganiseerde legers) ook al behoorlijk organiseerden.

Kernpunt van Verveen is dat in de ruim honderd jaar organiseren en managen nooit wetenschappelijk is aangetoond dat de managementtheorieën, -modellen en -technieken leiden tot blijvende resultaatverbetering. Onderbouwing hiervan baseert hij niet op onderzoek of literatuurverwijzingen, maar uitsluitend op zijn eigen waarneming en inzichten. Technisch gesproken schiet hij zichzelf hiermee in de voet, immers 'op niet onderbouwde wijze aantonen dat iets niet onderbouwd is' ís niet heel krachtig. Zijn oplossing is 'scherp voor ogen hebben waar het om draait en goede mensen'. Een open deur, die weinig houvast biedt.

Tegelijkertijd zet hij op een overtuigende manier grote vraagtekens bij het hele scala aan medewerkerbeïnvloedende technieken en hulpmiddelen. Sterker nog: hij maakt meer dan aannemelijk dat ze niet duurzaam kunnen en zullen werken. Het maakbaarheidideaal wordt stevig onderuit gehaald (op zich frappant voor een politicus van PvdA-huize! - Jos Verveen is raadslid van D66 - red).

Het is natuurlijk altijd amusant om als ex-manager/consultant een collega het 'eigen nest' te zien bevuilen. Toch komt hij er mij betreft mee weg. Het boek is een absolute aanrader voor eenieder die zich beroepsmatig bezig houdt met het organiseren van menselijke arbeid. Het is een (lach)spiegel met een meer dan serieuze ondertoon. Geen boek over organiseren heeft mij de laatste tien jaar zo aan het denken gezet als 'Bullshit management'!


Bullshit management
12 mei 2011 | Ben Kuiken

Het boek Bullshitmanagement is een felle aanval tegen de schijnwerkelijkheid waarin managers organisaties onder dompelen in een poging ze te beheersen. De belangrijkste boodschap van Jos Verveen: management werkt niet of werkt zelfs alleen maar averechts.

Sponsorshipmanagement, quick wins, flowchart, internal branding, blueprint, corporate values. De automatische spellingscontrole van Word slaat welhaast op tilt van de termen waar managers zich veelvuldig van bedienen in een poging te verhullen wat iedereen eigenlijk al lang weet: managers weten het ook niet meer. Ze hebben geen flauw idee hoe ze de neuzen dezelfde kant op kunnen krijgen, de organisatie nog efficiënter en winstgevender kunnen maken en hun balanced scorecard weer groen kunnen laten kleuren. Dat komt, volgens voormalig organisatieadviseur Jos Verveen, omdat het instrument management zelf niet werkt. Het hele idee dat er een extra laag nodig is in een organisatie van figuren die bedenken hoe het werk moet worden uitgevoerd door de laag daaronder, is, om in zijn termen te blijven, ‘bullshit’. Het werkt volgens Verveen zelfs averechts, in de zin van een lagere productiviteit en hogere kosten.

Wie zo’n stevige uitspraak doet die tegen vrijwel alle gangbare theorieën en instituten ingaat, moet goed beslagen ten ijs komen. Helaas is de bewijslast die Verveen aandraagt sterk anekdotisch en maar beperkt wetenschappelijk onderbouwd. Dat is jammer, want het doet enigszins afbreuk aan Verveens terechte roep om minder te gaan managen en weer meer gewoon te gaan doen waar het echt om gaat. Organiseren is namelijk helemaal niet zo ingewikkeld als al die organisatieadviseurs, managementgoeroes en andere predikanten van het managementgeloof ons willen doen geloven. Verveen: ‘Het is gewoon logisch nadenken, consequent zijn en je eigen principes niet loslaten.’ Die principes gaan dan bijvoorbeeld over goede zorg bieden, goed onderwijs, een gaaf product of een ‘coole’ dienst. Daar moet het om gaan, en niet om hoe groot de kamer van de directeur is, of wie waar mag parkeren.

Dit kan kennelijk niet vaak genoeg geroepen worden, want de trekkracht van die andere kant, de management- en controlekant, is sterk. Verveen doet het in elk geval op een hele duidelijke en prikkelende manier. Nu maar hopen dat hij ook gehoord wordt.


Jos Verveen, Roeland Jan Umans
Bullshitmanagement II

Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden