HR beschikt over steeds meer data over verzuim, verloop, prestaties, werving, talent en medewerkerstevredenheid. Tegelijkertijd groeit met AI het vermogen om daarin patronen te herkennen en zelfs voorspellingen te doen. Maar maakt meer data HR ook daadwerkelijk beter? Dat is de interessante vraag achter HR-analytics – Waarde creëren met data en AIvan Irma Doze en Toine Al.

In D laten Maggie Haberman en Jonathan Swan zien hoe politieke macht in de tweede termijn van Donald Trump steeds persoonlijker wordt georganiseerd en uitgeoefend. Recensent Danny Mullenders ziet daarin een indringende analyse van leiderschap, loyaliteit en instituties. Een actueel, gedetailleerd en overtuigend boek dat ook buiten de Amerikaanse politiek tot nadenken stemt.

In Menselijke Revolutie stelt Sven Rickli fundamentele vragen over het bestaansrecht van organisaties en de prijs die mens en maatschappij betalen voor efficiëntie en groei. Recensent Teun van Aken beschrijft hoe Rickli met zijn Menselijke Revolutie Kompas leiders uitnodigt tot ‘verliesdenken’: niet alleen kijken naar wat organisaties opleveren, maar vooral naar wat verloren gaat.

Klantgerichtheid klinkt prachtig in een strategie. Maar wat doet een medewerker als een klant te laat bestelt, zelf een fout maakt of onverwacht veel tijd vraagt? Nicol Tadema recenseert 101 tips voor het bouwen aan een klantgerichte cultuur van Steven Van Belleghem.

Wat hebben een kleuter die niet naar bed wil, een lastige klant en een gijzelnemer met elkaar gemeen? Meer dan je misschien denkt. In Onderhandelen met kleuters, klanten en criminelen laten Heidi Nieboer en Marjolein Smit-Arnold Bik zien dat achter al deze gesprekken dezelfde principes schuilgaan. Zes lessen uit de wereld van politieonderhandelaars die verrassend bruikbaar zijn in gesprekken die we zelf iedere dag voeren.

In Kleine stapjes, grote veranderingen laat Katrien Termeer zien hoe kleine, betekenisvolle stappen kunnen bijdragen aan grote maatschappelijke transformaties. Recensent Gertjan de Groot ziet veel waarde in dit perspectief en de praktische inzichten die het boek biedt. Tegelijkertijd vraagt toepassing volgens hem om professionele vaardigheden die het boek zelf niet altijd aanreikt.

In Het kleine stageboek voor begeleiders laat Maarten Brand zien dat stagebegeleiding veel meer is dan een taak die een ervaren medewerker er even bij doet. Recensent Elmas Duduk ziet vooral de kracht van de structuur, herkenbare dilemma’s en aandacht voor zelfreflectie. Een praktisch boek dat stagebegeleiding overtuigend neerzet als professioneel werk.

Wijs Toezicht van John van der Starre is een boek dat zich uitstekend leent om mee te nemen op reis of om thuis in alle rust te lezen en te overdenken. Van der Starre promoveerde op dit onderwerp en het is vanaf de eerste pagina duidelijk dat hij zich jarenlang zowel theoretisch als praktisch in goed toezicht heeft verdiept. Hij heeft grondig nagedacht over de lessen die hij toezichthouders wil meegeven.

In De vier gekkies in je MT laat Robin van Lohuizen zien wat er misgaat tussen directiekamer en werkvloer in 64 korte observaties. Met anekdotes over heisessies, cijfers, CC’s, salarisschalen, niets doen, werkgeluk, taart, groei en meer wordt de lezer een spiegel voor gehouden. Zonder filter. Dit is sambal op een lege maag. Annemarie Smits vraagt zich af of je hiermee dat goede gesprek op gang kan brengen.

In Klik laat Reinier Sonneveld zien hoe alledaagse praatjes kunnen uitgroeien tot betekenisvol contact. Recensent Hans de Witte-van Mierlé waardeert vooral de manier waarop Sonneveld theorie, persoonlijke voorbeelden en zijn praktische KLIK-model met elkaar verbindt. Ondanks een kritische kanttekening bij het gebruik van Carl Jung is zijn oordeel positief: een uitgebreide en toepasbare gids voor persoonlijk contact.

Wat kunnen managers leren van een vuilnisman? Volgens recensent Walther Ploos van Amstel verrassend veel. In Afval! biedt Simon Paré-Poupart een rauw en indringend perspectief vanaf de werkvloer. Het resultaat is een confronterend boek dat laat zien hoe organisaties vaak blind zijn voor het belang van mensen die onmisbaar zijn.

Als je een boek verwacht over wat je al-le-maal moet en vooral niet mag, zal AI met beleid je verrassen. Zoals we gewend zijn van Charlotte Meindersma, vormen wet- en regelgeving de basis van het boek. De kern is echter niet dat we het gebruik aan banden moeten leggen, maar een oproep om kritischer te zijn en ons (eigen!) verstand te gebruiken.

Volgens recensent Rudy Kor is Zachte krachten in een harde wereld geen traditioneel managementboek. Het is de persoonlijke getinte terugblik van een bestuurder en adviseur op een lange loopbaan. Benita Plesch heeft in haar werk gezien dat eigenschappen die vaak als 'zacht' worden beschouwd – zoals intuïtie, empathie, kwetsbaarheid, aandacht en verbinding – juist essentieel zijn om effectief te functioneren in een snel veranderende wereld.

In Menselijke revolutie pleit Sven Rickli voor een mensgerichte manier van kijken naar organisaties. In haar recensie onderzoekt Annemarie Smits waarom welzijn de nieuwe welvaart is en hoe deze revolutie met behulp van de menselijke revolutie kompas daaraan een bijdrage kan leveren.

In Shibui laat Sanae Ishida zien hoe ouder worden juist schoonheid, wijsheid en vrijheid kan brengen. Recensent Teun van Aken ontdekt een filosofisch boek dat een verfrissend alternatief biedt voor onze obsessie met jong blijven. Met 38 korte beschouwingen nodigt Shibui uit om ouder worden als een betekenisvolle transformatie te omarmen.

In Hoe een nieuwe wereldoorlog voorkomen onderzoekt Koert Debeuf welke mechanismen regionale conflicten kunnen laten uitgroeien tot een mondiale oorlog. Recensent Danny Mullenders leest een compact en prikkelend geopolitiek essay dat gangbare ideeën over afschrikking, herbewapening en de NAVO ter discussie stelt en daarmee uitnodigt om anders over vrede en veiligheid na te denken.

Stel dat een manager hoort dat zijn team structureel overbelast is. Hij investeert in coaching en introduceert nieuwe samenwerkingstools. De situatie verbetert nauwelijks. Wat hij niet ziet, is dat de oorzaak mogelijk dieper zit: medewerkers besteden uren aan het reconstrueren van context die onvindbaar is geworden door de manier waarop de organisatie informatie opslaat.

In Onderhandel voor jezélf! laat Christ’l Dullaert zien waarom vooral vrouwen zich bij onderhandelingen nog te vaak ‘de kaas van het brood laten eten’. Recensent Anneke Groen bespreekt een uitstekend, diepgravend én praktisch boek, waarin persoonlijke ervaringen en herkenbare voorbeelden de onderhandelingstheorie tot leven brengen. Ook mannen kunnen er volgens haar veel nuttige lessen uit halen.

Goede besluiten zijn minder objectief dan we denken. Gedrag, taal, tijd en zelfs de plek waar je zit, beslissen ongemerkt mee. Nicol Tadema, beïnvloedingspecialist, las De beslisarchitect van auteur Hans van Emmerik. Zij kwam tot het besluit dat dit boek een aanrader is voor iedereen die wil bouwen aan betere beslissingen.

In De vier gekkies in je MT houdt Robin van Lohuizen managementteams een even geestige als ongemakkelijke spiegel voor. Recensent Ward Grootens las een boek met scherpe observaties van herkenbaar organisatiegedrag. Met weinig woorden legt Van Lohuizen bloot wat op de werkvloer en in de directiekamer vaak onbesproken blijft.